Yirmi yılı aşkın bir süredir sanat ortamının içindeyim. Yazdıklarım yalnızca basılmadı, tiyatroda, sinemada, radyoda, televizyonda, gazinoda oynandı, yayımlandı, sergilendi. Bu nedenle bu süre içinde birçok sanatçıyı tanıdım. Çoğunla iş yaptık, dost olduk. Kimileriyle yıllarca görüştük, kimileriyle de küsüştük... Bu süre içinde ülkemizin sanat ortamında hep bir şeyi gözledim: Sanatçı, tüm olumsuzluklara karşın gülebilmesini bilen insandı... Başından beri süregelen haksızlıkların, anlaşılmazlığın, sömürünün, değerbilmezliğin, çekememezliğin, hödüklüğün, güvencesizliğin, baskının, hoşgörüsüzlüğün ve parasal-ruhsal sıkıntıların bir kalkanı, bir savunma aracıydı sanırım gülebilmek... Yaşayan-yaşamayan sanatçılara ilişkin öyle çok komik anı dinledim ki... Kimi zaman birlikte de öyle gülünesi şeyler yaşadım ki... Hani, bunca yıldır iç içe olmasak, "Türkiye'de sanatçı kısmının işi gücü matrak... Hepsinin tuzu kuru, durmadan gülüp eğleniyorlar..." diye düşünebilirdim!.. Oysa okuyunca sizin de anlayacağınız gibi "Komik Anılar"ın pek çok kahkahasının ardında bir hüzün haykırıyor... Barlarda, meyhane köşelerinde ya da özel söyleşilerde anlatılan bu anılara "gülüp geçilmesin" istedim. Derleyebildiklerimi Sabah gazetesinde yayımladıktan sonra hepsini kitapta toplamayı düşündüm. Böylece Türk sanatçısını ve Türk sanat yaşamını, gülümseterek yansıtan bir belge kalmasını amaçladım.

---